asonans


asonans
asonans {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż I, D. -u, Mc. asonanssie; lm M. -e {{/stl_8}}{{stl_7}}'rym niedokładny, oparty na identyczności samogłoskowej ostatnich (jednej albo dwu) sylab rymujących się ze sobą wyrazów, np. drzewo – echo' <fr.> {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • asonans — m IV, D. u, Ms. asonanssie; lm M. e lit. «rym niedokładny, polegający na identyczności, współbrzmieniu samych tylko samogłosek, występujących w jednej albo w dwóch końcowych sylabach rymowanych ze sobą wersów (np. żłobu zmroku)» ∆ Asonans… …   Słownik języka polskiego

  • asonans — is., ed., Fr. assonance Aynı aksanı veren ünlüyü ondan sonra veya önce gelen ünsüzü dikkate almadan her dizenin sonunda tekrarlama biçiminde yapılan uyak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • asonansowy — «tworzący asonans, będący elementem asonansu; składający się z asonansów» Rym asonansowy. Sylaby, wyrazy asonansowe. Wiersz asonansowy …   Słownik języka polskiego